ناخن های سالم چه شکلی هستند؟

 

ناخن های سالم چه شکلی هستند؟

ناخن های سالم، صاف هستند و رنگ یکدستی دارند. ممکن است با بالا رفتن سن، ناخن ها دچار شکنندگی یا خطوط عمودی شوند. این شرایط کاملاً بدون خطر است. لک های ایجاد شده بر اثر ضربه، با رشد ناخن محو می شوند. تغییر رنگ و جدا شدن ناخن ها ممکن است بر اثر ضربه به ناخن ها و دست ها و نیز بیماری های عفونی از جمله زگیل ها، عفونت های قارچی و آسیب ناشی از داروهای شیمی درمانی ایجاد شود.

مشکلات پزشکی خاص نیز می توانند باعث تغییر رنگ ناخن های دست ها شوند. گرچه، تفسیر این تغییرات می تواند دشوار باشد. ظاهر ناخن های دست معمولاً سرنخی از مشکلات زمینه ای شما می باشد و پزشک می تواند بر اساس ظاهر ناخن ها و همچنین گرفتن سوابق پزشکی کامل، مشکل شما را تشخیص دهد.

عفونت های باکتریایی و قارچی ناخن همانند اختلالات ناخن از قبیل شکافت نامنظم و رنگ یا بافت غیرطبیعی، کاملاً رایج هستند. بهداشت ضعیف، رژیم غذایی نامناسب، ژنتیک، کفش تنگ و تکنیک های نادرست سوهان کشیدن همگی می توانند منجر به مشکلات ناخن شوند.

وقتی صحبت از شایع ترین مشکلات ناخن می شود، هرچه سریعتر درمان را شروع کنید بهتر است، مخصوصاً که ناهنجاری های ناخن می توانند به پزشکان در شناسایی مشکلات زمینه ای کمک کنند. در ادامه برای هر یک از اختلالات شایع در ناخن ها جدولی تهیه شده که در حفظ سلامت ناخن ها به شما کمک کند.

بیماری پسوریازیس ناخن

پسوریازیس ناخن، یک بیماری خود ایمنی است که موجب تغییر رنگ، ایجاد حفره و تغییر در ساختار ناخن های شما می شود و می تواند شما را از شرایطتان آگاه کند، گرچه می توانید ظاهر ناخن های خود را با سوهان کشیدن و لاک زدن بهتر کنید. پسوریازیس ناخن، مُسری نیست و درمان می تواند به شما در بهبود علائمتان کمک کند.

مشکل زمینه ای:

پسوریازیس یک اختلال خود ایمنی است که ناخن ها را درگیر می کند. در این شرایط، سیستم ایمنی بدن شما بیش از حد فعالیت می کند و باعث رشد سلولهای پوستی جدید با سرعتی غیرطبیعی می شود.

 

علائم:

·       حفره های کوچک در ناخن

·       تغییر رنگ به رنگ سفید، زرد یا قهوه ای

·       ناخن هایی که در حال تکه تکه شدن هستند.

·       ناخن هایی که از انگشت دست یا پا جدا می شوند.

·       تجمع رسوب زیر ناخن

·       خون زیر ناخن

 

درمان:

برای روش های زیر با یک متخصص پوست مشورت کنید:

·       کرم کورتیکواستروئید قوی

·       تازاروتن برای درمان حفره و تغییر رنگ

·       کلسیپوتریول برای درمان تجمع رسوب زیر ناخن تجویز می شود.

·       تزریق اتانرسپت، آدالیموماب یا اوستکناماب

·       داروهایی مانند متوترکسات، سایکلوسپورین یا آپرمیلاستا

·       یک رویکرد لیزری

 

درمانهای خانگی:

·       استفاده از ژل آلوئه ورا برای خواص ضدالتهابی

·       برای پیشگیری از عفونت، دست ها و ناخن های خود را مرتب بشویید.

·       پوست اطراف ناخن ها و خود ناخن ها را چرب کنید.

·       ناخن های خود را کوتاه نگه دارید.

·       یک لاک تقویت کننده به ناخن های خود بزنید.

·       ریشه کنار ناخن را بگیرید.

·       به هنگام انجام فعالیت هایی مانند ظرف شستن یا ورزش کردن که به ناخن یا پوست اطراف آن آسیب می رسانند یا آن را خشک می کنند، دستکش بپوشید.

 

آیا ممکن است از فرد دیگری، پسوریازیس ناخن بگیرم؟

پسوریازیس ناخن قابل انتقال نیست. تماس پوستی نمی تواند پسوریازیس ناخن را به فرد دیگری منتقل کند.

جدا شدن ناخن از بستر یا اونیکولیز

جدا شدن ناخن از بستر خود، اونیکولیز نامیده می شود. اونیکولیز، یکی از علائم بیماری یا عفونت پوستی می باشد، اما همچنین می تواند بر اثر بیش از حد سوهان کشیدن، در معرض مواد شیمیایی بودن، تماس پوستی آلرژیک و آسیب های دیگر ایجاد شود. اونیکولیز اگر درمان نشود، می تواند منجر به عفونت و از دست دادن دائمی ناخن شود.

علل زمینه ای:

آسیب ها: ضربه به ناخن یا ناحیه ای که ناخن ها شروع به رشد می کنند.

مواد شیمیایی: اونیکولیز بر اثر مواد شیمیایی موجود در لاک ناخن، برق ناخن، تقویت کننده ی ناخن، پاک کننده ی لاک ناخن و ناخن مصنوعی ایجاد می شود.

عفونت های قارچی: ناخن های شما ممکن است به دلیل این عفونت ها دچار پوسته های ضخیم و زرد رنگ شوند.

داروها: اونیکولیز می تواند بر اثر داروهای شیمی درمانی و داروهایی ایجاد شود که موجب حساسیت به نور می شوند. تتراسایکلین، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، پسورالن ها و رتینوئیدهای خوراکی از جمله این داروها هستند.

پسوریازیس ناخن: پسوریازیس ناخن موجب تغییرات ساختاری در ناخن ها می شود که ممکن است شامل اونیکولیز شود.

 

علائم:

·       ناخن هایی که از بستر ناخن جدا می شوند.

·       بستر ناخن ضخیم و محکم

·       یک خط عجیب، لبه ی سفید ناخن را از مرکز صورتی آن جدا می کند. مرز ناخن ممکن است شبیه به موج باشد و بخش های سفید ممکن است ضخامت های مختلفی داشته باشند.

·       ناخن ها و بستر ناخن ها تغییر رنگ می دهند.

·       آنها ممکن است به رنگ خاکستری، سبز، بنفش، سفید یا زرد ظاهر شوند.

·       ناخن ها برجستگی یا حفره دارند.

·       ناخن هایی که تکه تکه می شوند.

·       زیر ناخن ها لخته های خونی وجود دارد.

 

درمان:

·       هیچ درمانی برای اونیکولیز وجود ندارد. اما با درمان می توان ناخن جدید را به بستر ناخن متصل نگه داشت.

·       اگر اونیکولیز شما بر اثر قارچ باشد، می توانید روش های زیر را امتحان کنید:

·       داروهای ضد قارچ خوراکی: متخصص پوست شما ممکن است داروهای خوراکی مانند تربینافین، ایتراکونازول و فلوکونازول تجویز کند.

·       داروی ضد قارچی موضعی: کرم ها، پمادها و ژل داروهای موضعی هستند که مستقیماً به ناخن ها استعمال می شوند.

·       به یاد داشته باشید که درمان قارچ ناخن می تواند دشوار باشد. تکمیل دوره ی دارو از اهمیت زیادی برخوردار است. اگر دارو را زود قطع کنید، قارچ ایجاد شده بر اثر اونیکولیز ممکن است دوباره ظاهر شود و درمان آن سخت تر شود.

 

درمان های خانگی:

·       طبق تجویز متخصص پوست داروهای خود را مصرف کنید.

·       ناخن درگیر خود را به صورت منظم کوتاه کنید.

·       از آسیب بیشتر به ناخن های خود پیشگیری کنید.

·       برای پیشگیری از عفونت، دست های خود را مرتب بشویید.

·       برای پیشگیری از عفونت، می توانید از محلول ضد میکروبی یا ضد قارچی استفاده کنید. آب لیمو، سرکه، پراکسید هیدروژن، چای سبز، پرتقال یا علف لیمو، همگی از روغن های ضروری هستند که در محلول های ضدمیکروبی استفاده می شوند.

آیا اونیکولیز دردناک است؟

اختلال ناخن اونیکولیز معمولاً دردناک نیست؛ گرچه، علت اونیکولیز ممکن است دردناک یا تحریک کننده باشد. اونیکولیز ناشی از ضربه یا عفونت قارچی می تواند موجب درد و سوزش شود.

آیا ممکن است به اونیکولیز مبتلا شوم؟

اونیکولیز ناشی از ضربه، پسوریازیس ناخن یا واکنش به یک دارو یا ماده ی شیمیایی، مُسری نیست. از سوی دیگر، اونیکولیز ایجاد شده بر اثر قارچ می تواند مُسری باشد. تماس پوستی بین افراد مبتلا می تواند قارچ را منتقل کند. قارچ ناخن همچنین بر اساس تماس با سطح آلوده (تماس غیر مستقیم) می تواند منتقل شود.